«Δημόσια Υγεία», «Κοινωνική Αλληλεγγύη» και μια σύγχρονη Ελληνική τραγωδία

Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύθηκε στο blog του International Drug Policy Consortium (IDPC), μιας διεθνής σύμπραξης με περισσότερα από 177 οργανώσεις μέλη, και αναδεικνύει το ζήτημα της μετάδοσης του ιού του HIV μεταξύ των ανθρώπων που κάνουν χρήση ψυχοδραστικών ουσιών στην Ελλάδα, μέσα από την οπτική της Δημόσιας Υγείας και της Κοινωνικής Αλληλεγγύης και την παρούσα κατάσταση.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην εισαγωγή του άρθρου οι 3 συγγραφείς του* «Γράφουμε αυτές τις γραμμές 6 χρόνια μετά από τη στιγμή που το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης για πρώτη φορά εξέδωσε τον υγειονομικό κανονισμό ΥΑ/39A, ο οποίος έδωσε στην ελληνική αστυνομία την εξουσία να κρατάει χρήστες ναρκωτικών, μεταξύ άλλων ομάδων, για αναγκαστικό έλεγχο για HIV και υποχρεωτική νοσηλεία και θεραπεία (όπου θεωρείται «κατάλληλο»). Έναν νόμο που οδήγησε σε «κυνήγι μαγισσών» και σε αθρόες συλλήψεις χρηστών ψυχοδραστικών ουσιών, με κορύφωση την περίπτωση των γυναικών που τα προσωπικά τους στοιχεία κοινοποιήθηκαν δημόσια και οδήγησαν σε κοινωνικό κανιβαλισμό.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στον σύνδεσμο: https://bit.ly/2S6QBGx

 

*Δρ. Μαρία Φωτοπούλου (Δρ Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Stirling, Scottish Centre for Crime and Justice Research), Σοφία Γαληνάκη (Υπεύθυνη Διεκδίκησης Δικαιωμάτων στον «Διογένη») και Χαρά-Ισμήνη Παπαγεωργίου (Δικηγόρος Παρ’ Εφέταις)